- Wereld
Een Franse man overleed in Frankrijk, bezat daar vastgoed en liet verschillende Franse familieleden achter. Toch bepaalt niet het Franse, maar het Marokkaanse erfrecht hoe zijn nalatenschap juridisch moet worden behandeld. De reden : op het moment van zijn overlijden woonde hij gewoonlijk in Marokko.
De zaak draait om zijn derde echtgenote en hun dochter, die in Marokko wonen, tegenover een voormalige echtgenote die al sinds 1995 van de man gescheiden was maar nog wel geld van hem tegoed had.
Op Bladna.nl : Zes kinderen willen weten wat vader in Marokko bezat, stiefmoeder doet moeilijk… en verliest
De familiegeschiedenis is complex. De man trouwde voor het eerst in 1975 en kreeg twee kinderen. Dat huwelijk eindigde in 1983.
In 1985 trouwde hij opnieuw en kreeg nog twee kinderen. De tweede scheiding volgde in april 1995. In 2006 trad hij in Marokko voor de derde keer in het huwelijk. De notariële huwelijksakte werd door de rechtbank van Inezgane bekrachtigd en daarna ook in Frankrijk geregistreerd.
Uit dat huwelijk werd nog een dochter geboren. Toen de man in 2025 overleed, had hij de Franse nationaliteit, maar zijn gewone verblijfplaats lag in Marokko.
Drie kinderen uit de eerdere huwelijken en een kleinzoon besloten in oktober 2025 formeel van de erfenis af te zien. Daarna kwam de tweede ex-vrouw in beeld.
Zij was schuldeiser van haar voormalige echtgenoot en eiste in januari 2026 dat de weduwe en haar dochter binnen de Franse procedure onmiddellijk zouden kiezen tussen het accepteren en verwerpen van de nalatenschap. De twee vrouwen wilden twaalf maanden extra tijd omdat de omvang van de erfenis nog niet duidelijk was.
Een Franse rechter mag over het conflict oordelen omdat de overleden man voor de helft eigenaar was van vastgoed in Frankrijk.
Maar dat betekent nog niet dat Frans erfrecht moet worden toegepast. Volgens de Europese erfrechtverordening is in beginsel de wet van het land van de gewone verblijfplaats van de overledene van toepassing.
In dit geval is dat Marokko. Het Marokkaanse familierecht kent niet hetzelfde Franse mechanisme waarbij een erfgenaam formeel moet kiezen om een nalatenschap te aanvaarden of te verwerpen. Dat maakt zowel het argument van de ex-vrouw als het verzoek van de weduwe juridisch onbruikbaar.
Op Bladna.nl : Nieuwe regel : vastgoed in Marokko geërfd ? Dan eerst langs de belastingdienst
De rechtbank van Parijs wees daarom zowel het verzoek om twaalf maanden uitstel als het argument over stilzwijgende aanvaarding af. De strijd over het vermogen zelf is daarmee niet beëindigd : de omvang van de schuld van de ex-vrouw, de aandelen van de erfgenamen en de erkenning van de Marokkaanse erfrechtakte moeten nog in andere procedures worden uitgeklaard.