De vrouw begon in september 2016 bij een schoonmaakbedrijf. Vanaf november werkte ze er met een vast contract van dertig uur per week. Vanaf 2019 verslechterde haar situatie. Haar teamleidster maakte volgens het dossier vernederende opmerkingen in het bijzijn van passagiers en collega’s.
Op Bladna.nl: Marokkaanse wint, verliest in beroep en moet alles terugbetalen: 11 jaar later krijgt ze alsnog gelijk
Daarna werd haar toegangspas voor bepaalde zones van de luchthaven ingetrokken. Op verschillende plaatsen verschenen briefjes dat ze niet langer naar binnen mocht. Haar leidinggevende controleerde waar ze heen ging, ook wanneer ze naar het toilet ging. Ze nam zelfs contact op met de andere werkgever van de Marokkaanse om haar werkuren op te vragen.
Toen de vrouw in oktober 2020 terugkeerde na ziekteverlof, moest ze enkele dagen een mannenoverhemd en mannenschoenen dragen die te groot voor haar waren. Ze werd ook ten onrechte beschuldigd van de diefstal van een schoonmaakmachine. Enkele maanden later werd tijdens haar afwezigheid het slot van haar kastje vernield.
Het zwaarste bewijs kwam uiteindelijk van haar eigen teamleidster. Op 6 februari 2022 erkende die dat zij psychologische druk had uitgeoefend om de Marokkaanse te laten vertrekken. Volgens haar gebeurde dat op verzoek van hogerop. De directie ontkent dat.
Rechter draait eerste vonnis terug
De werkneemster had sinds december 2019 meerdere keren aan de bel getrokken. Een intern onderzoek concludeerde in januari 2021 dat er geen intimidatie was en stelde bemiddeling voor. De bedrijfsarts had al in januari 2020 vastgesteld dat haar psychische toestand sterk achteruitging. Van november 2021 tot maart 2022 was ze enkele maanden ziekgeschreven.
Op 23 maart 2022 beëindigde ze zelf haar arbeidsovereenkomst omdat ze vond dat ze door de omstandigheden niet meer kon blijven werken. In september 2023 verloor ze bij de arbeidsrechtbank. Haar vertrek werd toen als ontslagname beschouwd.
Ruim drie jaar later draait het hof van beroep dat oordeel om. In het arrest van 4 november 2026 worden de herhaalde vernederingen, getuigenverklaringen, meldingen aan het bedrijf en medische vaststellingen voldoende geacht om morele intimidatie te bewijzen. De beëindiging van het contract wordt daarom behandeld als een nietig ontslag.
Op Bladna.nl: Gescheiden in Europa maar nog getrouwd in Marokko: man eist 15.000 euro van advocaat
De werkgever moet 10.000 euro betalen voor de intimidatie, 8857,92 euro voor het verlies van haar baan, 2952,64 euro aan opzegvergoeding, 295,26 euro vakantiegeld en 2000,41 euro wettelijke ontslagvergoeding. Samen is dat 24.106,23 euro. Daar komt nog 2000 euro voor proceskosten bij.