De jonge Marokkaan vertrok eind juli vanuit Fnideq naar Sebta. Hij vertelt dat hij in Marokko eigenlijk niets tekort kwam en dat vooral zijn ouders hem aanspoorden om de stap naar Spanje te zetten. Inmiddels wegen de eenzaamheid, onzekerheid en racistische ervaringen steeds zwaarder.
Op Bladna.nl : 48 dagen op straat : Saad geeft op en keert terug naar Marokko
Zijn familie blijft hem ondertussen vanuit Marokko bevoorraden. Chauffeurs die dagelijks de grens oversteken nemen voor hem tassen mee met onder meer kleding, dekens, eten en brieven van zijn moeder.
Dat kost 15 euro per tas. Eén chauffeur vertelt dat hij gemiddeld twee tassen per dag vervoert, van maandag tot en met zaterdag. Daarmee verdient hij ongeveer 180 euro per week aan deze informele bezorgdienst tussen Marokko en Sebta.
Mustafa krijgt iedere week of om de twee weken een nieuwe zending. Zijn ouders hopen dat hij volhoudt totdat hij papieren krijgt en later mogelijk andere familieleden kan helpen om eveneens naar Spanje te komen.
Terugkeren zonder iets tegen ouders te zeggen
Zelf is Mustafa veel minder overtuigd. Hij overweegt naar Marokko terug te keren zonder zijn ouders vooraf iets te vertellen. Tegelijk is hij bang dat zij hem daarna financieel niet meer zullen steunen.
Zijn verhaal lijkt sterk op dat van andere jonge Marokkanen die na de massale grensovergangen van eind juli teleurgesteld raakten. Zo besloot de 19-jarige Saad na 48 dagen op straat terug te keren naar Marokko.
Anderen kwamen veel sneller tot dezelfde conclusie. In de eerste dagen na de massale oversteek bleek voor veel jongeren dat er geen automatische opvang, werk of mogelijkheid bestond om naar het Spaanse vasteland te reizen. Sommigen zwommen zelfs opnieuw richting Marokko nadat Sebta een nachtmerrie bleek.
Mustafa heeft nog geen definitieve beslissing genomen. Wanneer hij opnieuw kleding en eten van zijn ouders ontvangt, voelt hij zich naar eigen zeggen telkens weer wat beter.
Op Bladna.nl : Massa-oversteek naar Sebta blijkt nachtmerrie, jongeren zwemmen terug naar Marokko
Toch blijft de gedachte aan terugkeer aanwezig. Zijn moeder maakt inmiddels alweer een nieuwe tas klaar voor de volgende levering, terwijl haar zoon aan de andere kant van de grens steeds minder zeker weet of hij nog wel in Sebta wil blijven.