Selma Omari worstelt in nieuwe docu met kritiek en met zichzelf

De 27-jarige Selma Omari twijfelde eerst over een deelname aan de docu van regisseur Wouter Vogel. Hij benaderde haar een jaar geleden, omdat hij vermoedde dat er andere interessante aspecten aan haar verhaal zijn die onderbelicht blijven. "Eigenlijk is een documentaire over jezelf alleen maar voor legends. Dat ik wel akkoord ben gegaan, komt omdat ik het als een kans zag om mezelf van een andere kant te laten zien." En dat is goed gelukt, in ’Omari: Geen ­gezeik’, zien we een meisje dat samen met haar broer en zus wordt opgevoed door een alleenstaande Marokkaanse moeder in de Rotterdamse wijk Crooswijk en die haar hele jeugd wordt gepest omdat ze eruit ziet als een Marokkaan. Ze draaide dit om door zich te gaan kleden en te gedragen zoals haar klasgenoten van haar verwachtten en hanteerde dezelfde aanpak toen ze later bewust koos voor een carrière op sociale media, schrijft het AD.

Lees ook: Selma Omari te zien in nieuwe romcom

Omari vond de documentaire confronterend en moest zelfs huilen toen ze er voor het eerst naar keek. "Het voelde als een spiegel waar ik in keek, een spiegel die me deed realiseren dat ik aan mezelf moet gaan werken." In sommige scènes komt ze zo fel uit de hoek, dat ze bij zichzelf dacht: Selma, doe normaal. "Ik merkte op dat ik echt veel woede in me heb. Ik weet dat die woede mijn brandstof is, maar de documentaire heeft me ervan bewust gemaakt dat ik ook anders met die woede om kan gaan." De jonge vrouw blijkt met name gevoelig te zijn voor vrouwen met een migratieachtergrond die elkaar "afkatten en naar beneden halen". "Dat is de enige woede die ik heb tegen mensen die niet kunnen inzien dat je moet applaudisseren voor mensen van jouw afkomst. Doe dat nou maar gewoon, want we winnen uiteindelijk allemaal, als ik win of als zij wint."

Lees ook: Boef gaat met Marokkaanse vriendin Selma Omari trouwen

Omari vertelt dat sociale media en muziek eerder een middel dan een doel zijn. "Dat is het voor mij altijd geweest. Ik heb een ander einddoel: ­kinderen krijgen, die goed opvoeden, ondernemend zijn en gewoon verdwijnen. Als ik mijn stempel heb kunnen drukken en het estafettestokje aan iemand anders kan doorgeven. Ik hoop dat ik dan voor velen een inspiratie ben geweest als het gaat om altijd de daad bij het woord voegen en je uitspreken waar je voor staat." Wanneer de relatie met haar moeder aan bod komt, wordt één van haar doelen alvast helder, namelijk het goede doen voor haar moeder. "Weet je hoe vaak ik aan haar denk? Gisteren vertelde ze me dat ze een afspraak had bij het ziekenhuis. Dan denk ik meteen aan wanneer ze er niet meer is. Ik ga dat echt heel moeilijk vinden", aldus Selma Omari.