Pro-Palestijnse protesten in Marokko beïnvloeden oorlog in Gaza

"Ondanks de uitputtingsoorlog is Hamas erin geslaagd het verzet voort te zetten, ondanks een opmerkelijke terugval ten opzichte van de eerste dag van de ’Al-Aqsa-storm’. De steun van de Arabische en islamitische volkeren en die van verschillende landen over de hele wereld voor Palestina, door middel van demonstraties en protesten, heeft invloed op de oorlog en zet grote druk op de Israëlische bezetting", aldus Assidon in een gesprek met Al3omk.

Lees ook: Trump: "Gaza wordt ’Riviera van het Midden-Oosten’, Palestijnen kunnen naar Marokko"

"De inspanningen van de zionisten om Hamas militair uit de Gazastrook te verdrijven zijn mislukt, daarom hebben ze zich gericht op het uitoefenen van druk op Hamas door een deel van het Palestijnse volk tegen de beweging te mobiliseren. Hamas is de belangrijkste pijler van het verzet, geniet een grote populariteit en speelt een leidende rol in de strijd. De bezetter probeert het te vernietigen en uit Gaza te verdrijven, wat onmogelijk is, omdat de beweging in de strook geworteld is, wat het heeft geholpen om al die tijd te overleven zonder ontdekt te worden door wat men ’het machtigste leger van de regio’ noemt. De bezettingsmacht begaat de meest afschuwelijke misdaad tegen de menselijkheid: genocide", aldus de activist.

Over de normalisering met Israël merkte Sion Assidon op dat deze "begon in de 20e eeuw, toen werd besloten een akkoord te sluiten met het Joods Agentschap, dat toen een tekort aan mankracht had, en dit na de gebeurtenissen van de Nakba, een periode waarin de zionistische bezetter behoefte had aan arbeidskrachten en zich tot Marokko wendde". Assidon meent dat "het gevaar van de normalisering ligt in het natuurlijk maken van de Israëlische bezetting van Palestina". Hij merkte op dat "de bezoeken van Israëlische soldaten en sommige van hun militaire functionarissen aan Marokko een gevaar vormen voor de Marokkaanse nationale veiligheid".

Lees ook: Hamas-Israël conflict: wat denken Marokkaanse Joden?

Volgens de mensenrechtenactivist is het "een vergissing geweest om de Hebreeuwse component op te nemen onder de componenten van de culturele identiteit van Marokkaanse Joden in de grondwet van 2011". "Marokkaanse Joden hebben Hebreeuws nooit in hun dagelijks leven gesproken; ze gebruikten Arabisch en Amazigh, en behielden Hebreeuws alleen voor religieuze rituelen", legde hij uit. Hij verduidelijkte dat hij van Joodse afkomst is, maar atheïst: "We kunnen niet trots zijn op de Marokkaanse gemeenschap in Israël, die al jaren aan de kant van het zionisme staat".