De Algerijnse minister van Buitenlandse Zaken, Ahmed Attaf, is naar Minsk gereisd. Hij werd ontvangen door de Wit-Russische president Alexandre Loukachenko en sprak met zijn ambtgenoot Maxim Ryzhenkov. Officieel willen beide landen hun politieke en economische samenwerking verdiepen. Deze afspraken bouwen voort op de routekaart die werd vastgesteld na het bezoek van Loukachenko aan Algerije in december 2025.
Lees ook : Spanje ingeklemd tussen Marokko en Algerije in Sahara-conflict
De samenwerking betreft sectoren zoals industrie, landbouw, hoger onderwijs en justitie, maar omvat ook militaire en technische terreinen. Verschillende experts die door Hespress zijn ondervraagd, zien achter deze bilaterale betrekkingen vooral een poging van Algerije om nieuwe diplomatieke aanspreekpunten te vinden. Dit gebeurt op het moment dat de Europese standpunten zich ten gunste van Rabat ontwikkelen.
Spanje en Frankrijk hebben de afgelopen jaren hun steun voor het Marokkaanse autonomie-initiatief versterkt. Volgens N., coördinator van de Alliantie van Sahrawi-ngo’s, hebben deze ontwikkelingen de bewegingsruimte van Algerije in westerse hoofdsteden aanzienlijk verkleind. Ook de Verenigde Staten worden genoemd als een belangrijke steunpilaar van het Marokkaanse standpunt.
In deze context zoekt Algerije meer steun bij landen buiten het westerse blok. Rusland en China nemen al een belangrijke plaats in binnen deze strategie, en Wit-Rusland vult dit netwerk nu aan. Het doel is vooral om standpunten beter af te stemmen in internationale fora waar het dossier over de Sahara wordt besproken.
Minsk zou Algerije daarnaast een verdergaande militaire en technische samenwerking kunnen bieden. In ruil daarvoor zou Algerije voor Wit-Rusland kunnen dienen als toegangspoort tot bepaalde Afrikaanse markten. Volgens de analyse van Mina Lagzal hoopt Algerije ook te profiteren van de nauwe banden tussen Minsk en Moskou om invloed te behouden op internationale discussies over de Sahara.
Deze strategie kent echter haar beperkingen. Wit-Rusland staat onder zware westerse sancties en de eigen invloed van het land in de Veiligheidsraad of binnen de Afrikaanse Unie is beperkt. Bovendien blijven de handelsbetrekkingen tussen Algerije en Minsk bescheiden, en begon de toenadering tussen beide landen al in december 2025, vóór verschillende Marokkaanse diplomatieke vorderingen in 2026.
Lees ook : Algerije probeert VS te beïnvloeden met gasdeal
Hierdoor bevindt Algerije zich in een lastig spagaat. Het land wil de betrekkingen met het oostelijk blok consolideren, maar tegelijk essentiële economische banden met Europa behouden, met name op het gebied van energie. Ondertussen blijft Rabat van de internationale steun voor het autonomieplan een van de belangrijkste pijlers van zijn Sahara-diplomatie maken.