Marokko’s vastgoeddroom, post-WK nachtmerrie?

Volgens hem is de toekomst van deze investeringen afhankelijk van hun transformatievermogen naar duurzame middelen die de lokale ontwikkeling dienen, in plaats van slechts een tijdelijke opleving.

Lees ook: Marokko onderzoekt duizenden dubieuze vastgoedverkopen

In zijn onderzoek, gepubliceerd in de nieuwe editie van het tijdschrift Buraq Internationale d’Études Juridiques et Économiques, benadrukt El Maaroufi dat vastgoed meer is dan alleen een sector die een groot evenement ondersteunt. Het fungeert als een strategische hefboom voor het succes van het WK. Het speelt namelijk een cruciale rol bij het leveren van de benodigde infrastructuur, het ontwikkelen van stedelijke gebieden en het verbeteren van de kwaliteit van woningen en diensten.

Lees ook: Fiscus Marokko start jacht op onbebouwd grond

De professor-onderzoeker stelt dat de toekomst van deze investeringen na het toernooi onzeker is. Het risico bestaat dat de gebouwde faciliteiten ongebruikt blijven. Hij wijst op de noodzaak om de duurzaamheid van de nieuwe infrastructuren te waarborgen, bijvoorbeeld door ze een tweede leven te geven in een economische, sociale of culturele context. Een van de grootste risico’s die hij benoemt, is de speculatie en de daaropvolgende waardedaling van vastgoed na het evenement. "Het grootste risico is de overvloed aan tijdelijke investeringsprojecten, waardoor vastgoed na het evenement zijn waarde verliest," aldus El Maaroufi.

Lees ook: Marokkaanse vastgoedsector in diepe crisis, verkopen kelderen dramatisch

Om deze risico’s te beperken, pleit El Maaroufi voor een weloverwogen post-evenement planning. Hij stelt voor dat Marokko een ’post-ramp’ aanpak volgt om de periode na het WK te beheren. Andere aanbevelingen zijn de betrokkenheid van maatschappelijke organisaties en de private sector bij het beheer van de faciliteiten, en het invoeren van strengere controle en meer transparantie bij de aankoop van onroerend goed door middel van juridische en administratieve maatregelen. Op die manier kunnen ondoordachte onteigeningen, die leiden tot ongebruikte percelen, worden voorkomen.