De Amerikaanse columnist Joe Mathews merkte het verschil op tijdens een treinreis tussen Casablanca en Tanger. Hij legde het traject met de Al Boraq af in 2 uur en 17 minuten. Voor de ingebruikname van de snelle treinverbinding duurde diezelfde reis nog ongeveer 5 uur.
Lees ook : Marokko graaft tunnel van 3 kilometer onder Rabat, doel 320 km/uur
In een bijdrage voor San Francisco Chronicle vergelijkt Mathews Marokko met Californië. Beide gebieden hebben een langgerekte vorm, liggen aan de oceaan en tellen bijna 40 miljoen inwoners. De economische verhoudingen verschillen echter sterk. De economie van Californië behaalt bijna 4000 miljard dollar, tegenover ongeveer 182 miljard dollar voor Marokko.
Ondanks dit verschil beschikt het koninkrijk sinds november 2018 over de eerste hogesnelheidstrein van Afrika. De Al Boraq verbindt Casablanca, Rabat, Kenitra en Tanger met elkaar. Op het daarvoor bestemde traject bereikt de trein een snelheid tot 320 kilometer per uur.
De kosten voor de Marokkaanse HSL liggen volgens de columnist op ongeveer 15 miljoen dollar per mijl. Het traject tussen Merced en Bakersfield, dat het eerste deel vormt van het Californisch project, kost inmiddels bijna 35 miljard dollar. Dat komt neer op meer dan 200 miljoen dollar per mijl.
De twee projecten zijn niet volledig vergelijkbaar door verschillen in normen, grondprijzen en administratieve verplichtingen. Toch blijft het verschil in uitkomsten opvallend. Californië verwacht het eerste deel van de lijn pas in 2033 in gebruik te nemen.
Mathews verklaart het Marokkaanse resultaat door de samenwerking met de Franse spoorwegen SNCF en treinenbouwer Alstom, het gebruik van bestaande stations en een praktische aanpak. Zo rijdt de Al Boraq tussen Casablanca en Kenitra over regulier spoor, om pas daarna over te schakelen op het snelle spoor richting Tanger.
Lees ook : Marokko versnelt: Marrakesh-Agadir in uurtje
In Californië leidde de aanpak met wisselende directies, onderzoeken, juridische procedures en consultants tot stijgende kosten en vertragingen. Volgens de columnist schuilt de belangrijkste Marokkaanse les in het snel opleveren van een werkende infrastructuur die later kan worden uitgebreid.