Na zijn aankomst in Milaan werd de jonge Marokkaan eerst naar de carabinieri gebracht. Verschillende opvangvoorzieningen zaten die avond vol. Uiteindelijk werd een plek gevonden bij Asilo Mariuccia in Porto Valtravaglia, nabij het Lago Maggiore.
Op Bladna.nl : Ruim 53.000 bedrijven : Marokkanen zijn Chinezen en Roemenen voor in Italië
Momo was de oudste van zeven kinderen en had Marokko verlaten omdat hij zijn familie wilde helpen. Zijn eerste dagen in Italië waren een cultuurshock. Hij kende bepaalde Italiaanse gerechten niet en moest zelfs leren met een vork te eten.
"De begeleiders stelden zich voor als ouders", vertelt hij in een getuigenis die in mei 2026 werd gepubliceerd door het Italiaanse magazine LION.
Het opvanghuis zorgde voor vaste tijden, onderwijs en begeleiding richting werk. Momo koos uiteindelijk voor tuinieren.
Op zijn achttiende begint hij te werken
Toen hij achttien werd, verliet hij het opvanghuis en vond hij werk bij een hoveniersbedrijf. In 2019 besloot hij voor zichzelf te beginnen.
Zijn onderneming in Castelveccana verzorgt tuinen, plant groen aan en richt buitenruimtes in. Daarmee behoort Momo tot de sterk groeiende groep Marokkaanse ondernemers in Italië. Op 30 juni 2026 stonden er meer dan 53.000 eenmanszaken met een Marokkaanse eigenaar geregistreerd.
De Italiaanse publieke omroep Rai bracht zijn verhaal al in maart 2024. Momo is inmiddels getrouwd, vader van drie dochters en heeft de Italiaanse nationaliteit gekregen.
Op Bladna.nl : Marokkaan vindt verloren portemonnee terug, weigert beloning en toont cv
Het opvallendste deel van zijn verhaal is misschien wel zijn band met zijn oude opvanghuis. Wanneer hij personeel nodig heeft, gaat hij terug naar Asilo Mariuccia en vraagt hij de begeleiders of één van de jongeren klaar is om te gaan werken. De instelling die hem als dertienjarige zelf een kans gaf, is zo een plaats geworden waar hij anderen een eerste baan probeert te bieden.