Broer verdient 2163 euro en oma heeft 14.000 euro, toch mag Marokkaanse niet komen

De jonge vrouw vroeg bij het Franse consulaat in Casablanca een visum voor lang verblijf als "bezoeker" aan. Ze wilde naar Frankrijk reizen om haar zus, moeder en grootmoeder bij te staan. Alle drie wonen in het Europees land.

Het consulaat weigerde haar visum op 8 mei 2024. Na een beroep in juni bevestigde de commissie die visumweigeringen opnieuw beoordeelt deze beslissing op 30 januari 2025. Volgens de commissie had de werkloze Marokkaanse niet aangetoond dat ze alle kosten van een verblijf van meer dan drie maanden kon betalen.

Op Bladna.nl: Marokkanen wachten jaren op gezinshereniging in Frankrijk

De vrouw ontkende niet dat ze zelf geen inkomsten had. Ze rekende echter op haar broer, die de Franse nationaliteit heeft en bij het Parijse vervoersbedrijf RATP werkt. Hij verdiende netto 2163 euro per maand vóór inkomstenbelasting en verklaarde dat hij zijn zus bij hem thuis zou laten wonen.

De overgelegde verklaring van huisvesting gold echter slechts voor 90 dagen, van 10 april tot 9 juli 2024. De aanvraag had juist betrekking op een verblijf van langer dan drie maanden. De broer woonde bovendien met drie andere personen van 30, 18 en 15 jaar in een appartement van 67 vierkante meter met slechts twee slaapkamers.

Volgens de rechtbank was deze woning niet geschikt om langdurig nog een extra persoon op te vangen. De rechters hielden er ook rekening mee dat de broer de kosten van de drie andere bewoners al betaalde.

Zijn salaris bood daardoor onvoldoende zekerheid dat hij zijn zus gedurende haar volledige verblijf kon onderhouden. Daarmee bood ook de steun van een familielid in Frankrijk volgens de rechtbank geen afdoende financiële garantie.

Spaargeld van oma was niet voor haar gegarandeerd

De grootmoeder ontving ongeveer 1200 euro pensioen per maand en had bijna 14.000 euro op een Franse spaarrekening staan. Ook deze bedragen overtuigden de administratieve rechtbank van Nantes niet. Uit de bankafschriften bleek dat de grootmoeder haar pensioen al gebruikte om haar eigen kosten te betalen.

Bovendien had zij nergens formeel vastgelegd dat ze het verblijf van haar kleindochter zou financieren. Het bestaan van het spaargeld bewees daarom niet dat dit bedrag werkelijk ter beschikking van de Marokkaanse vrouw zou worden gesteld.

Op Bladna.nl: Minder visumaanvragen, meer afwijzingen: Algerije doet het veel slechter dan Marokko

Voor een bezoekersvisum moet een buitenlander aantonen dat hij of zij tijdens het verblijf zonder werk in Frankrijk van beschikbare financiële middelen kan leven.

De rechters telden daarom niet simpelweg het salaris van de broer, het pensioen en het spaargeld van de grootmoeder bij elkaar op. Ze onderzochten of deze bedragen daadwerkelijk konden worden gebruikt om de kosten van de Marokkaanse te betalen.

In het vonnis van 10 augustus 2026 oordeelt de rechtbank dat de beroepscommissie geen duidelijke beoordelingsfout heeft gemaakt.

De twee beroepen van de aanvraagster zijn afgewezen. Ook haar verzoek om het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken te verplichten het visum af te geven of haar dossier op straffe van een dwangsom opnieuw te onderzoeken, werd verworpen.