Marokkaanse geweigerd ondanks 38.000 euro, krijgt 1200 euro van rechter

De in 1987 geboren vrouw wilde voor een kort verblijf naar Frankrijk. Bij haar visumaanvraag had zij documenten ingediend waarmee ze het doel van haar reis en haar geplande terugkeer naar Marokko wilde aantonen.

Het Franse consulaat in Casablanca wees haar aanvraag op 13 mei 2024 af. De Marokkaanse vocht de beslissing aan, maar ook de onderdirecteur Visa van het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken verwierp haar beroep op 20 augustus.

Volgens de administratie bewezen de ingediende documenten het doel van haar verblijf onvoldoende. De autoriteiten vonden vooral dat er onvoldoende zekerheid was over haar terugkeer naar Marokko en vreesden dat zij het visum voor migratiedoeleinden zou gebruiken.

Op Bladna.nl: Minder visumaanvragen, meer afwijzingen: Algerije doet het veel slechter dan Marokko

Het financieel dossier van de vrouw was nochtans bijzonder sterk. Ze diende een werkgeversverklaring van uitzendbureau Manpower in waaruit bleek dat ze als centrummanager voor reisorganisatie Fram werkte.

Een tweede document vermeldde een maandsalaris van 7010 dirham, volgens de omrekening van de rechtbank ongeveer 655 euro. Dat inkomen ligt boven het gemiddelde salaris in Marokko.

De betalingen van Manpower waren terug te vinden op haar bankafschriften. Op het moment van de visumaanvraag stond ongeveer 38.000 euro op haar rekening.

Het Franse ministerie probeerde haar professionele situatie te relativeren door erop te wijzen dat ze via een uitzendbureau en met kortlopende contracten werkte.

Documenten van de Marokkaanse sociale zekerheidsdienst CNSS spraken dat argument echter tegen. Daaruit bleek dat de vrouw sinds februari 2022 zonder onderbreking als centrummanager werkte.

Vaste baan geeft voldoende garantie op terugkeer

Bij het beoordelen van het migratierisico mag de administratie onder meer kijken naar iemands werk, financiële middelen, familiebanden, vastgoed in Marokko en eerdere reizen.

De Marokkaanse was ongehuwd en had niet aangetoond dat haar ouders nog in Marokko woonden. Volgens de rechtbank waren die omstandigheden niet voldoende om haar sterke professionele en financiële banden met het koninkrijk terzijde te schuiven.

In zijn uitspraak van 10 augustus 2026 oordeelde de administratieve rechtbank van Nantes dat haar voortdurende dienstverband een serieuze garantie vormde dat zij na haar vakantie zou terugkeren.

De rechters hielden er ook rekening mee dat de vrouw eerder met een toeristenvisum naar Turkije was gereisd en de toegestane verblijfsduur had gerespecteerd.

Ze beschikte bovendien over een retourticket en had voor haar volledige verblijf een hotel in Parijs gereserveerd. De Franse administratie leverde geen bewijs dat het opgegeven toeristisch doel niet overeenkwam met haar werkelijke reisplannen.

Op Bladna.nl: Rechter vernietigt visumweigering: Nederland negeerde kinderen Marokkaanse vrouw

De zaak maakt duidelijk dat een groot bedrag op een Marokkaanse bankrekening op zichzelf niet altijd voldoende is om consulaten van een terugkeer te overtuigen. In dit dossier gaf vooral haar ononderbroken werk sinds 2022 de doorslag.

De rechtbank concludeerde dat het ministerie van Binnenlandse Zaken een kennelijke beoordelingsfout had gemaakt door de weigering vanwege een migratierisico te handhaven. De beslissing van augustus 2024 werd daarom vernietigd.

De rechter verplicht de minister niet alleen om het dossier opnieuw te onderzoeken. Frankrijk moet de Marokkaanse binnen drie maanden na de betekening van het vonnis daadwerkelijk een visum voor binnenkomst en kort verblijf verstrekken.

De Franse staat moet haar daarnaast 1200 euro betalen voor de kosten die zij maakte om haar rechten af te dwingen. Na 2 jaar procederen hebben haar vaste baan, eerdere reizen, retourticket en 38.000 euro op de bank het migratievermoeden uiteindelijk ontkracht.