De man vroeg op 23 september 2025 asiel aan in Nederland. Zijn aanvraag werd op 5 maart 2026 als kennelijk ongegrond afgewezen. Daarbij kreeg hij ook een inreisverbod van twee jaar opgelegd, blijkt uit de uitspraak van de rechtbank Den Haag.
Zijn eerdere reis door Europa speelde een belangrijke rol in de beoordeling. Na zijn vertrek uit Marokko in 2021 of 2022 verbleef hij naar eigen zeggen drie maanden in Turkije. Daarna reisde hij achtereenvolgens door Bulgarije, Servië, Hongarije, Oostenrijk, Italië, Ierland, Frankrijk, België en Duitsland.
Op Bladna.nl : Marokkaan in Nederland neemt Algerijnse identiteit aan om uitzetting te voorkomen
Hij vroeg in maart 2022 al asiel aan in Bulgarije en diende later ook aanvragen in Oostenrijk en Ierland in. In oktober 2024 volgde een nieuwe aanvraag in Duitsland. In maart 2025 brachten de Duitse autoriteiten hem in het kader van de Dublin-procedure terug naar Ierland.
In Nederland vonden de autoriteiten zijn Marokkaanse nationaliteit en afkomst geloofwaardig, maar zijn identiteit niet. Daarbij woog mee dat hij in Duitsland verschillende identiteiten had gebruikt en geen Marokkaanse identiteitsdocumenten kon overleggen.
De man verklaarde zelf dat hij zijn Marokkaanse paspoort en identiteitskaart bewust bij mensen in Turkije had achtergelaten. Hij wilde de documenten ook niet naar Nederland laten opsturen, omdat hij naar eigen zeggen niet wilde worden uitgezet.
Documenten bewust in Turkije achtergelaten
Voor de rechtbank stelde de Marokkaan dat hij later wel had geprobeerd contact op te nemen met de personen bij wie zijn documenten lagen. Hij leverde echter geen bewijs van die pogingen.
Volgens de rechter mochten de Nederlandse autoriteiten hem daarom verwijten dat hij onvoldoende had geprobeerd zijn identiteit vast te stellen.
Tussen zijn vertrek uit Turkije en zijn komst naar Nederland had hij bovendien nieuwe documenten bij de Marokkaanse autoriteiten kunnen aanvragen. Ook zijn gedrag tijdens eerdere Europese procedures werkte tegen hem. Hij was enige tijd uit beeld verdwenen in Nederland en verscheen niet bij twee afspraken in het kader van de Dublin-procedure.
De man verklaarde daarnaast dat hij in Marokko bang was voor een groep drugshandelaren. De Nederlandse autoriteiten constateerden echter verschillende tegenstrijdigheden in zijn verhaal, onder meer over de chronologie van een diefstal die aan de basis van zijn problemen met de groep zou hebben gelegen. De rechtbank oordeelt dat die tegenstrijdigheden voldoende reden geven om zijn verhaal niet geloofwaardig te vinden.
Op Bladna.nl : Man weigert terug naar Marokko te gaan, rechter in Nederland houdt hem vast
De rechtbank vindt dat het besluit van 5 maart onvoldoende was gemotiveerd wat betreft de algemene beoordeling van de geloofwaardigheid van zijn asielmotieven en vernietigt het besluit daarom formeel.
Die overwinning verandert in de praktijk niets. De rechter laat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit volledig in stand, omdat de Nederlandse administratie uiteindelijk voldoende argumenten heeft aangedragen om de asielaanvraag af te wijzen.
Ook het inreisverbod van twee jaar blijft daardoor gelden. De Nederlandse staat moet de Marokkaan wel 1868 euro aan proceskosten betalen.