Leven Marokkanen in Nieuw-Zeeland niet meer hetzelfde sinds aanslag

Taoufiq El Idriss, Marokkaanse zakenman, woont al 21 jaar in Nieuw-Zeeland. Volgens hem zijn alle Nieuw-Zeelanders inclusief de Marokkaanse gemeenschap, geschokt door de aanslag. "Niemand zal deze afschuwelijke dag vergeten". De aanslag noemt hij "een totale verrassing". We lieten onze deuren en ramen open in een land aan de andere kant van de wereld. We dachten dat we ver waren van alle problemen in de wereld. We hadden nooit verwacht dat de duivel tussen ons verbleef." Volgens El Idrissi veranderde het leven van moslims in het land radicaal na de aanslagen. "Onze levens in dit land zijn vrijdag veranderd. Ons vreedzaam leven heeft plaats gemaakt voor angst en vrees. We hebben tijd en veel moed nodig om deze beproeving te doorstaan."

Ahmed Belghachi, een andere Marokkaan, was op enkele kilometers van de Al Noor moskee toen de aanval plaatsvond. "Ik werkte in de bank toen we het afschuwelijk nieuws vernamen van de terroristische aanslag. Zoals de procedures voorzien, werden de kantoren gesloten. Niemand mag dan binnen of buiten. We bleven er tot 19 uur.". Ahmed is al 20 jaar kader in Nieuw-Zeeland. Volgens hem voelen "de leden van de moslimgemeenschap een angst die ze nog nooit eerder hebben gekend in Nieuw-Zeeland. De vrede die in dit kalm land heerste is weg."

Moussa Bouray, Marokkaanse student, is een ooggetuige van de aanslagen. "Toen ik bij mijn aankomst bij het Al Noor moskee mijn auto probeerde te parkeren, hoorde ik meerdere schoten en zag ik een hoop mensen in alle richtingen lopen. Ik had net mijn vrouw buiten de moskee afgezet en zocht een parkeerplaats. Ze hield zich ruim een uur lang schuil in een gebouw naast de moskee. Ik hoorde mensen van alle kanten gillen en schreeuwen. Het was een echte nachtmerrie. We zullen tijd nodig hebben om dit drama te vergeten".

Adil Bennani, Marokkaanse gids, woont sinds 2007 in Nieuw-Zeeland. Volgens hem heeft de aanslag niet alleen de moslims geraakt. "De dag na de terroristische aanslagen waren de gezichten veranderd en de de glimlachen verdwenen. Het zijn momenten van nationale rouw.". Ook de Marokkaanse gemeenschap is zeer geschokt. Er bevinden zich geen Marokkanen onder de slachtoffers maar "we verloren veel vrienden in deze aanslagen, die weduwen en weeskinderen hebben achtergelaten", aldus Bennani.