Hun moeder woont sinds 10 september 2025 legaal in Nederland en is getrouwd met een Nederlander. Op 22 oktober vroeg ze voor haar twee kinderen een machtiging tot voorlopig verblijf aan, zodat zij via gezinshereniging bij haar konden komen wonen.
Op Bladna.nl: Zes keer gezakt voor inburgeringsexamen, toch schrapt Nederlandse rechter visumweigering Marokkaanse
De aanvraag werd op 19 december 2025 afgewezen. Na verschillende administratieve procedures handhaafde het ministerie die weigering in april 2026. De kinderen stapten daarop naar de rechtbank Den Haag. Hun beroep is nu afgewezen.
Volgens de echtgenoot van hun moeder verblijven de twee kinderen inmiddels in Marokko zonder stabiele ouderlijke zorg. Geen enkel familielid zou hen langdurig kunnen opvangen.
Hun biologische vader woont in Spanje en zou al elf jaar geen contact meer met hen hebben. De kinderen zitten al meer dan een jaar thuis en gaan momenteel niet naar school. De familie stelt dat de langdurige scheiding van hun moeder ook grote psychologische en emotionele gevolgen voor hen heeft.
De moeder wees erop dat een nieuw schooljaar begint en dat een langer verblijf in Marokko hun afwezigheid van school verder zou verlengen. Volgens haar bestaat er bovendien een concreet obstakel om als gezin in Marokko te gaan wonen. Haar Nederlandse echtgenoot werkt als leraar in Nederland en vindt dat niet van hem kan worden verlangd dat hij de Europese Unie verlaat.
Ouderlijk gezag blokkeert de aanvraag
De rechtbank kwam uiteindelijk niet uitgebreid toe aan die argumenten. Het beslissende probleem is dat de moeder juridisch niet voldoende heeft aangetoond dat zij sinds haar scheiding het ouderlijk gezag over haar kinderen uitoefent.
Dat zij de biologische moeder is, wordt niet betwist. De Nederlandse autoriteiten erkennen ook dat de kinderen deel uitmaakten van haar gezin toen zij nog in Marokko woonde.
De administratie verlangt echter een gelegaliseerde rechterlijke beslissing, met een gelegaliseerde vertaling, waarin staat aan wie na de scheiding het ouderlijk gezag is toegewezen.
De vader had wel een verklaring ondertekend waarin hij toestemming gaf voor het vertrek van de kinderen. Dat was niet voldoende. De administratie wees onder meer op het ontbreken van een kopie van zijn identiteitsbewijs en op verschillen in zijn geboortedatum in de ingediende documenten. Volgens de rechtbank is daardoor nog altijd onvoldoende bewezen dat de moeder het ouderlijk gezag heeft.
In de uitspraak die op 4 september werd gepubliceerd wordt het beroep daarom afgewezen. De rechter behandelt de andere argumenten, waaronder het feit dat de kinderen niet naar school gaan en de wachttijd voordat hun moeder hen kan laten overkomen, niet verder inhoudelijk.
Op Bladna.nl: Marokkaanse met baby zonder paspoort achtergelaten door man, rechter in Nederland verwerpt vonnis
De deur is echter niet definitief gesloten. De rechtbank wijst erop dat met de ontbrekende documenten een nieuwe aanvraag kan worden ingediend. Bij zo’n nieuwe procedure moeten de Nederlandse autoriteiten het belang van de kinderen vooropstellen en hen ook de mogelijkheid geven zelf hun mening te geven.
Voorlopig blijven de twee minderjarigen in Marokko, gescheiden van hun moeder en al meer dan een jaar zonder onderwijs.