22 januari 2026 - 23:00 - Marokko
Mounir Iben Lakhal probeert momenteel een nieuw bestaan op te bouwen in de Marokkaanse stad Tanger. De 55-jarige man keerde in 2010 terug naar zijn geboorteland na een langdurig verblijf in België, waar hij een zware gerechtelijke straf uitzat. Zijn verhaal is er een van vallen en opstaan, waarbij hij na een periode van grote persoonlijke en financiële tegenslagen een zekere mate van stabiliteit in zijn leven heeft gevonden.
De achtergrond van zijn verblijf in België wordt gekenmerkt door een veroordeling tot levenslang door het hof van assisen in Brussel op 20 maart 1992. Iben Lakhal werd schuldig bevonden aan een reeks van 45 gewelddadige overvallen op 80-jarigen aan het eind van de jaren 80. Tijdens de rechtszaak werd zijn problematische jeugd in de Brusselse gemeente Sint-Gillis belicht, waarbij hij verklaarde door zijn moeder te zijn mishandeld en opgesloten, meldt La Dernière Heure. Na bijna 21 jaar in de gevangenis te hebben doorgebracht, kwam hij op 4 juli 2010 voorwaardelijk vrij, op voorwaarde dat hij België voor ten minste 10 jaar zou verlaten.
À lire : Veroordeelde overvaller deelt foto’s van vakantie in Marokko
Hoewel Iben Lakhal oorspronkelijk uit Fez komt, voelde de verplichte verhuizing naar Marokko voor hem als een cultuurschok. Hij had het land als kind verlaten en voelde zich sterker verbonden met de Belgische samenleving. Het eerste anderhalf jaar in Tanger verliep moeizaam; zonder steun van zijn familie belandde hij op straat. Daarnaast claimt hij dat sociale uitkeringen uit België al jarenlang door een onbekende derde worden onderschept, wat zijn financiële situatie bemoeilijkte.
À lire : Gewapend commando gijzelt gezin Brusselse juwelier Mustapha: "Doe open of we vermoorden je familie!"
Inmiddels heeft de vijftiger een vaste baan gevonden in een callcenter dat zich richt op de Belgische markt. Met een maandsalaris van 4500 dirham leidt hij een teruggetrokken leven in Tanger. Ondanks de beperkte middelen geeft hij aan dat dit inkomen volstaat om in zijn dagelijkse behoeften te voorzien. Hiermee lijkt hij de turbulente jaren in Brussel definitief achter zich te hebben gelaten om zich te concentreren op zijn huidige integratie in de Marokkaanse maatschappij.
