- Wereld
Rania Kissi kwam op 9-jarige leeftijd illegaal vanuit Marokko naar Frankrijk en werd een jaar later door haar vader achtergelaten. Na pleeggezinnen en maanden op straat is ze vandaag jurist, activiste en gekozen lid van de gemeenteraad van Parijs.
Rania groeide op in Oujda bij haar moeder en grootvader. In 2006 keerde haar vader, die ze nauwelijks kende, terug naar Marokko met de belofte haar een betere toekomst in Frankrijk te geven. Haar moeder ondertekende een document waarvan ze dacht dat het toestemming was om het land te verlaten. In werkelijkheid deed ze daarmee afstand van het ouderlijk gezag.
Het 9-jarige meisje werd vervolgens clandestien de grens overgebracht, verborgen in een auto. Ze sprak geen Frans en had geen legale status in Frankrijk. In de Val-d’Oise trok ze in bij haar vader, die inmiddels een nieuw gezin had gesticht.
Op Bladna.nl: Vader overleden, moeder naar Marokko vertrokken: tiener dakloos en alleen achtergelaten in Nederland
Terwijl andere kinderen naar school gingen, bleef Rania thuis. Ze moest naar eigen zeggen het huishouden doen en voor haar jonge halfbroertje zorgen. Wanneer ze zich verzette, werd ze mishandeld.
Buurtbewoners begonnen zich zorgen te maken omdat ze niet naar school ging. Uit angst voor problemen stuurde haar vader haar naar een tante in Noord-Frankrijk. Daar ging ze eindelijk naar school. Een lerares gaf haar dagelijks Franse les en liet haar beloven elke dag twintig minuten te lezen.
Zes maanden later kwam haar vader haar opnieuw halen. Hij bracht haar naar een maatschappelijk werkster in Franconville en liet haar daar achter. "Dat is ’dat’ waarover ik u vertelde", zou hij volgens Rania hebben gezegd terwijl hij naar zijn dochter wees. Ze vertelt over die periode in een portret van Le Monde.
Op 10 juli 2007 verscheen Rania voor een kinderrechter. Ze vertelde over haar clandestiene komst naar Frankrijk, haar opsluiting thuis en het geweld dat ze had meegemaakt. De rechter plaatste haar in een pleeggezin. Tot haar meerderjarigheid woonde ze bij twee verschillende pleeggezinnen. Bijna drie jaar na haar aankomst werd ze officieel pupil van de Franse staat.
Op school verzette Rania zich tegen het traject dat voor haar leek te zijn uitgestippeld. Nadat ze naar het beroepsonderwijs was verwezen, vervalste ze documenten om zich in te schrijven voor algemeen onderwijs. Ze bleek een uitstekende leerling en behaalde in 2014 haar bachelor-diploma, waarna ze rechten wilde studeren.
Toen ze 18 werd, viel de begeleiding echter weg. Drie maanden lang sliep ze op straat. "Waar men sprak over gelijke kansen en sociale mobiliteit, daar ben ik vergeten", verklaarde ze onlangs bij France Inter.
Dankzij de hulp van een docent vond ze uiteindelijk onderdak in een sociaal re-integratiecentrum en daarna in een studentenresidentie. Om haar studies te betalen werkte ze onder meer als bibliotheekmedewerker, kassamedewerker en babysitter. In 2021 behaalde ze haar master in de rechten.
Datzelfde jaar maakte Rania Kissi haar levensverhaal publiek. Later richtte ze mee de Toezichtscommissie voor kinderen in de jeugdzorg op en zette ze zich in voor hervormingen van de jeugdbescherming. In augustus publiceerde ze het boek "Enfants placés, avenirs cassés" (Kinderen in de jeugdzorg, gebroken toekomst), waarin ze haar persoonlijke ervaringen combineert met concrete voorstellen.
Op Bladna.nl: Kinderen zitten al jaar thuis in Marokko, maar mogen niet naar moeder in Nederland
Haar engagement bracht haar ook in de politiek. In maart 2026 werd Rania Kissi verkozen in de gemeenteraad van Parijs op de lijst van Emmanuel Grégoire, die onder meer door de ecologisten werd gesteund.
In de raad pleitte ze al voor een toelage voor voormalige geplaatste jongeren van 18 tot 24 jaar en voor een sterkere aanpak van seksuele uitbuiting van minderjarigen.
Rania wil haar eigen parcours niet voorstellen als bewijs dat iedereen zich op eigen kracht uit zo’n situatie kan redden. Ze noemt zichzelf een "statistische anomalie" en wijst erop dat 70% van de jongeren die de Franse jeugdzorg verlaten op hun 18e geen diploma heeft. Haar doel is nu dat geplaatste kinderen niet langer een uitzonderlijk parcours nodig hebben om aan verlatenheid te ontsnappen.
Lees meer
Een Marokkaanse vrouw die met haar echtgenoot en kinderen in Frankrijk woont, heeft een besluit van de autoriteiten aangevochten. De rechter heeft de verplichting om het...
Een veertigjarige Marokkaanse moeder van zes kinderen is in een detentiecentrum geplaatst nadat zij zich meldde op het politiebureau. Haar uitzetting werd direct voor de...
Een Marokkaanse studente met twee masterdiploma’s kreeg geen verlenging van haar verblijfsvergunning omdat haar studie volgens de overheid niet voldoende serieus was. De rechter...
