De zaak gaat terug tot januari 2016. Na de scheiding bepaalde de rechtbank een bijdrage van 100 euro per maand voor elk van hun twee kinderen. Het probleem : de motivering en het uiteindelijke dictum van het vonnis spraken elkaar tegen.
Op Bladna.nl : Vrouw vestigt zich in Marokko met drie kinderen, behoudt schoolinschrijving : rekening van 26.505 euro
In de uitleg van de rechter leek de betalingsplicht bij de moeder te liggen. Maar in het officiële uitvoerbare gedeelte van het vonnis werd juist de vader veroordeeld om het geld te betalen. Acht jaar later begon de CAF van Hérault toch geld bij de moeder te innen.
In april en mei 2024 werden twee procedures voor rechtstreekse betaling gestart bij het Frans arbeidsagentschap France Travail. Daardoor werd geld van de uitkering van de Marokkaanse vrouw afgehaald voor alimentatie die volgens de uitvoerbare uitspraak niet op haar naam stond.
Uitkeringsinstantie vond dat rechter gewoon fout had geschreven
De vrouw verzette zich tegen de inhoudingen. In oktober 2024 stopte de CAF met de procedure en stelde dat de schuld inmiddels was voldaan, maar de Marokkaanse eiste ook dat de eerdere beslagprocedures ongeldig werden verklaard. In mei 2025 verloor ze in eerste aanleg. Ze ging vervolgens in hoger beroep.
De CAF stelde daar dat de vermelding van de vader in het dictum duidelijk een schrijffout was. Uit de uitleg van het oorspronkelijke vonnis bleek volgens de instantie dat de moeder de alimentatie moest betalen.
Het hof van beroep van Montpellier volgde die redenering niet. Alleen het formele uitvoerbare gedeelte van een vonnis kan volgens de rechters worden gebruikt om iemand gedwongen te laten betalen. Wanneer dat dictum fout was opgesteld, had de CAF eerst een officiële rectificatie moeten laten uitvoeren. Zolang dat niet gebeurde, beschikte de instantie niet over een geldige titel om geld bij de vrouw in te houden.
De twee procedures tegen de Marokkaanse worden daarom vernietigd. De vrouw krijgt het al ingehouden geld echter niet automatisch terug, omdat zij niet precies had aangetoond hoeveel er was afgeschreven.
Op Bladna.nl : Man reist tijdens ziekteverlof naar Marokko ondanks weigering en krijgt 1222 euro terug
De CAF moet wel 1000 euro aan proceskosten betalen en draait ook op voor de kosten van de procedures in eerste aanleg en hoger beroep. Na jaren discussie staat daarmee juridisch vast dat de instantie niet zomaar voorbij kon gaan aan wat daadwerkelijk in het vonnis stond.