De zaak is bijzonder omdat de sociale dienst aanvankelijk stelde dat de Italiaans-Marokkaanse man door zijn Italiaanse nationaliteit geen beroep kon doen op het socialezekerheidsverdrag tussen Frankrijk en Marokko. Uiteindelijk erkende de CPAM zelf dat die redenering niet klopte.
Op Bladna.nl : Naar Marokko met een ziekte-uitkering ? Dit zegt de Belgische wet
De werknemer was sinds 10 juni 2021 arbeidsongeschikt. Zijn arts vroeg toestemming om van 20 juli tot 27 augustus tijdelijk in Marokko te verblijven. De CPAM weigerde, maar de man vertrok toch.
Na zijn terugkeer werden zijn daguitkeringen voor die periode geschrapt. Vervolgens eiste de CPAM 1222,65 euro terug. Door inhoudingen op latere betalingen was daarvan begin 2023 al 520,58 euro geïnd.
De man tekende bezwaar aan. De interne beroepscommissie van de CPAM hield de terugvordering in december 2023 echter overeind en verwees daarbij naar zijn Italiaanse nationaliteit.
Dubbele nationaliteit maakt verschil
De verzekerde wees erop dat hij óók de Marokkaanse nationaliteit bezit. Daardoor kon hij volgens hem wel degelijk onder het Frans-Marokkaanse socialezekerheidsverdrag vallen.
Tijdens de rechtszaak veranderde ook de CPAM van standpunt. In een nota van 30 januari 2026 erkende de instantie dat de man zijn daguitkeringen tijdens het tijdelijke verblijf in Marokko kon behouden.
De rechtbank van Saint-Étienne stelde vast dat de man zijn Marokkaanse nationaliteit had bewezen en in Frankrijk werkte. Daarmee viel zijn situatie onder artikel 7 van het bilaterale verdrag. Dat artikel kan onder voorwaarden toestaan dat prestaties bij ziekte tijdens een tijdelijk verblijf in Marokko maximaal drie maanden doorlopen.
De rechter vernietigde daarom op 19 maart 2026 de volledige terugvordering van 1222,65 euro. De CPAM moet bovendien de 520,58 euro die al op zijn uitkeringen was ingehouden terugbetalen en draait op voor de proceskosten.
Op Bladna.nl : Marokko en Nederland laten afspraken over pensioen, zorg en kinderbijslag evalueren
De uitspraak betekent niet dat iedere werknemer tijdens ziekte zonder toestemming naar Marokko kan vertrekken. Ze toont wel dat de Frans-Marokkaanse overeenkomst concrete rechten kan geven die een uitkeringsinstantie niet buiten toepassing mag laten wanneer iemand daarnaast nog een andere nationaliteit bezit.