Een weduwe in Marokko die vanaf januari 2000 recht had op een Nederlandse nabestaandenuitkering, krijgt na het bereiken van haar pensioenleeftijd geen AOW. Haar overleden echtgenoot woonde jarenlang in Nederland, maar de pensioenrechten waarop zij zich beroept waren al gebruikt voor zijn eerste echtgenote. Ook een procedure bij de Hoge Raad heeft haar geen pensioen opgeleverd.
De vrouw ontving een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (Anw). Die eindigde op 1 november 2020 omdat zij de pensioengerechtigde leeftijd bereikte. Haar daaropvolgende AOW-aanvraag werd door de Sociale Verzekeringsbank afgewezen. Volgens de uitvoeringsinstantie had zij zelf geen recht op het Nederlandse ouderdomspensioen opgebouwd.
Op Bladna.nl : Man ontvangt tientallen jaren uitkering in Marokko, Nederland trekt plots stekker eruit
Uit de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep blijkt dat haar echtgenoot van 1967 tot 1972 in Nederland woonde. Hij ontving vanaf 1 juli 1979 AOW en overleed op 28 januari 2000. De vrouw die de procedure aanspande, was zijn derde echtgenote. Zijn eerste echtgenote had tot haar overlijden eveneens een AOW-pensioen ontvangen.
Zelf had de weduwe nooit in Nederland gewoond of gewerkt. Ook was niet gebleken dat zij aanvullend verzekerd was geweest. Daarom werd onderzocht of zij via de verzekeringsperioden van haar overleden man toch voor AOW in aanmerking kon komen. Juist daar liep haar aanvraag vast : de relevante huwelijkse tijdvakken waren al aan de eerste echtgenote toegekend.
Het overlijden van die eerste echtgenote verandert daar volgens de rechter niets aan. Haar aanspraak gaat niet over op de derde echtgenote. De Centrale Raad van Beroep bevestigde op 17 april 2025 daarmee het eerdere oordeel van de rechtbank Amsterdam en liet de afwijzing van de AOW-aanvraag in stand.
De weduwe had aangevoerd dat zij het pensioen nodig had om haar gezin te onderhouden en in haar persoonlijke behoeften te voorzien. Dat argument bracht de rechter niet tot een andere conclusie. Ook haar langdurige recht op een nabestaandenuitkering leverde geen zelfstandig recht op AOW op. Voor beide uitkeringen gelden verschillende voorwaarden.
Op Bladna.nl : Zorgen in Nederland : Marokkaanse ouderen leven in armoede
De vrouw legde de zaak vervolgens voor aan de Hoge Raad. Die verklaarde haar cassatieberoep op 5 juni 2026 niet-ontvankelijk, omdat het volgens de hoogste rechter duidelijk niet kon slagen. De Hoge Raad paste daarvoor artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie toe, zonder verdere inhoudelijke motivering. Daarmee bleef de weigering van het AOW-pensioen overeind.
Lees meer
Een Marokkaanse vrouw heeft definitief geen recht op een Nederlandse nabestaandenuitkering na het overlijden van haar echtgenoot. De Centrale Raad van Beroep heeft het besluit...
De Catalaanse rechter heeft een Marokkaanse vrouw in het gelijk gesteld in een conflict over haar pensioen. De Spaanse sociale zekerheid weigerde haar een nabestaandenpensioen...
Het overlijden van een echtgenoot die in België heeft gewerkt, kan recht geven op een overlevingspensioen voor de achtergebleven partner. Dit recht blijft volgens geldende...
Een anonieme tip heeft een Marokkaanse vrouw haar Nederlandse nabestaandenuitkering gekost. De SVB trekt de uitkering met terugwerkende kracht vanaf oktober 2015 in, omdat zij...
De Nederlandse overheid wil een mazen in de wet dichten die het mogelijk maakt dat meerdere weduwen van dezelfde man in Marokko een uitkering delen. Het kabinet werkt aan een...
