Ismaïl Alaoui over politieke achtergrond mislukte putsch tegen Hassan II

"Ongeveer dertien maanden na het bloedbad in Skhirat, veroorzaakt door de poging tot staatsgreep in 1971, vond op 16 augustus 1972 een nieuwe poging plaats", schrijft Moulay Ismaïl Alaoui in zijn boek."Het was zomer en ik was die dag met mijn familie in het huis van mijn grootmoeder aan het strand van Sidi Bouzid, in de buitenwijken van El Jadida." De auteur vertelt dat hij "de vakbondsleider Mahjoub Ben Seddik tegenkwam, die door de badplaats fietste. Ik heb hem niet geïnformeerd of aangesproken – ik ben van nature nogal gereserveerd –, het enige wat ik kan zeggen is dat ik Ben Seddik zag voordat ik via Radio France Internationale (RFI) hoorde over de poging tot staatsgreep, en hij wist ook van niets, omdat het onwaarschijnlijk leek dat het leger een tweede poging zou wagen om het regime omver te werpen."

Lees ook: Hassan II droomde van een ’Groot-Marokko’

De voormalige secretaris-generaal van de PPS benadrukt: "Deze tweede poging onthulde ondergrondse politieke banden, een alliantie tussen elementen die gelieerd waren aan de progressieve beweging in Marokko, die hun engagement binnen de politieke kaders niet wilden voortzetten. Ze sloten dus een verbond met generaal Mohamed Oufkir, die, in geval van succes, de macht zou grijpen, zoals blijkt uit vertrouwelijke documenten, en een grootschalige wraakactie zou lanceren tegen alle progressieven in Marokko." Volgens hem was Oufkir van plan om ongeveer "zesduizend politieke, militaire en andere figuren van de Marokkaanse elite, waaronder leden van de PPS, te elimineren of gevangen te zetten. Als hij was geslaagd, zou een ongekende ramp het land hebben getroffen."

Alaoui preciseerde dat zijn oom, dokter Abdelkrim El Khatib, Hassan II op 26 juli 1972 had geïnformeerd over het complot van Oufkir. "Maar helaas nam wijlen de koning deze informatie niet serieus genoeg." "Ik ging onmiddellijk naar het station van Rabat, waar de koninklijke trein op het punt stond te vertrekken naar Tanger, vanwaar de koninklijke delegatie aan boord zou gaan van een schip naar Frankrijk. Ik stapte in de koninklijke wagon en vroeg om Zijne Majesteit de Koning te ontmoeten. Toen hij mij ontving, informeerde ik hem over wat mij was meegedeeld. De koning belde toen Oufkir en zei: ’Kom, luister naar wat El Khatib zegt’", vertelde El Khatib in zijn memoires.

Lees ook: Hassan II, een levende legende 25 jaar na zijn dood

"Na de eerste poging tot staatsgreep dachten we niet dat de situatie zou verbeteren voor de Partij van Bevrijding en Socialisme, zolang Oufkir aan de macht was. We kwamen samen binnen de partij en besloten om verder ondergronds te gaan, totdat de zaken duidelijker werden", vervolgt de auteur, die aangeeft dat na "het mislukken van de tweede poging tot staatsgreep de kaarten op tafel lagen. De partij stuurde, net als andere politieke formaties, een memorandum naar de koning. Daarna ontving koning Hassan II individueel de belangrijkste leiders van de Marokkaanse partijen, waaronder kameraad Ali Yata, tijdens bijeenkomsten die op openhartige bekentenissen leken. Vanaf dat moment veranderden de zaken voor Hassan II, die begreep dat de snelste manier om zijn gezag te herstellen was om de spanningen met de nationale beweging te verminderen, wat leidde tot het ontstaan van het idee om de zuidelijke provincies te bevrijden".