Een abrikoos in de achtertuin

Uit de beelden en verhalen rijst een veelzijdig antwoord op. Naast verdriet riep het vertrek naar het noorden ook avontuurlijke spanning op. De mannen, vooral als ze uit dezelfde streek kwamen, hielpen elkaar aan werk en huisvesting. Sommigen realiseerden zich snel dat hun oorspronkelijke plan, geld verdienen en dan weer terug naar Marokko om een bedrijfje te beginnen, niet levensvatbaar was. Ze schoolden zich en probeerden maatschappelijk te klimmen. Anderen stelden de keuze om zich definitief in Nederland te vestigen uit of droegen nog te veel financiele verantwoordelijkheid voor een uitgebreide familie in Marokko.

Sommige vrouwen bleven lang binnenshuis terwijl andere juist de kans aangrepen buitenshuis te gaan werken. Voor iedereen geldt dat de Marokkaanse wortels harder gaan trekken bij het ouder worden.

In Zeist wonen veel Marokkanen uit de omgeving van het Riffijnse dorp Tiziouzli in de provincie Taza, Noord Marokko. In de jaren zestig en zeventig vonden zij werk in bedrijven als Lips, Burger, Van Melsen (industriele wasserijen), Sola, Gero (zilver en bestek), Remia (voedingsmiddelen). Veertig jaar geleden ontstond er op deze manier in Zeist een hechte Berbergemeenschap.

Bernice Siewe legt middels portretten en foto"s van interieurs en familiebijeenkomsten een intiem en rijk geschakeerd beeld van deze gemeenschap vast.

Met verhalen van Rachida Lamrabet en Abelkader Benali