Onbegrijpelijk vonnis: 15 jaar voor moord en verkrachting Hidaya (6) in Tanger

De zaak, die enkele weken geleden plaatsvond, had de publieke opinie diep geraakt: de kleine Hidaya werd gelokt, verkracht en vervolgens vermoord, waarna de dader het lichaam probeerde te doen verdwijnen. Ondanks de gruwelijkheid van het misdrijf, bleef de straf beperkt tot 15 jaar. Dit wakkert het debat aan over het jeugdstrafrecht en de balans tussen de strafrechtelijke verantwoordelijkheid van de dader – een minderjarige – en het recht van het slachtoffer op een billijke justitie.

Lees ook: Hidayat (6) verkracht en vermoord in Ksar El Kebir

Najia Adib, voorzitter van de vereniging ’Touche pas à mon enfant’ (Blijf van mijn kind af), noemt het vonnis een "impliciete aanmoediging tot recidive". Ze stelt: "Vijftien jaar is onbegrijpelijk! Het Wetboek van Strafrecht staat de doodstraf toe in gevallen van ontvoering, verkrachting en moord op een minderjarige. Dit misdrijf verdient op zijn minst een levenslange gevangenisstraf. Dit vonnis doodt opnieuw de hoop op gerechtigheid voor kinderen." De activiste roept justitie op om het vonnis in beroep te herzien, om zo "de waardigheid van het slachtoffer en haar familie te herstellen".

Hassan Rahihiya, hoogleraar in de rechten in Fez, wijst echter op de juridische complexiteit. Hij stelt in een gesprek met Hespress dat "de rechter de wet heeft toegepast zoals deze is. Omdat de dader minderjarig is, wordt de maximale straf gehalveerd ten opzichte van die voor een volwassene. De rechtbank heeft dus niet buiten het wettelijk kader gehandeld." Rahihiya, lid van de ngo ’Alternatives pour l’enfance et la jeunesse’ (Alternatieven voor kinderen en jongeren), meent dat de zaak "de relevantie ter discussie stelt van een juridisch mechanisme dat, in naam van minderjarigheid, de gruwelijkheid van bepaalde daden lijkt te minimaliseren."

Lees ook: Man in Marokko vermoordt dochter (4) om zich van vrouw te wreken

De jurist pleit voor herziening van de wetgeving inzake jeugdstrafrecht, met name in gevallen van gewelddadige misdrijven tegen kinderen. Hij benadrukt tevens dat "de samenleving ook een deel van de verantwoordelijkheid heeft" vanwege het gebrek aan begeleiding en de armoede van de voorzieningen die dit soort uitwassen bevorderen. Actoren zijn het erover eens dat de tragedie van Hidaya een alarmsignaal is voor een algehele hervorming van het beleid voor kinderbescherming, waarbij leeftijd niet langer een automatische strafverminderende factor zou moeten zijn in de meest gruwelijke zaken. In afwachting van het beroep vraagt de publieke opinie zich af: hoeveel kinderen moeten er nog sterven voordat de wet de meest kwetsbaren eindelijk beschermt?