De in 1997 geboren Marokkaan werd op 3 juli 2026 in vreemdelingenbewaring geplaatst. De Nederlandse autoriteiten wilden zijn terugkeer naar Marokko voorbereiden en vreesden dat hij zich aan het toezicht zou onttrekken.
Volgens de administratie had de man zich niet aan de regels voor binnenkomst en verblijf gehouden. Hij zou bovendien geen gevolg hebben gegeven aan een eerder vertrekbesluit en onvoldoende meewerken aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit. De man had ook verklaard dat hij bij een vrijlating naar Frankrijk zou vertrekken.
Op Bladna.nl: Man weigert terug naar Marokko te gaan, rechter in Nederland houdt hem vast
Tijdens zijn verhoor vertelde de man dat hij psychische problemen had en medicijnen gebruikte, waaronder Diazepam. Hij verklaarde dat hij zichzelf eerder had verwond en dat dit kort daarvoor opnieuw was gebeurd in Duitsland, onder invloed van stress. Een arts werd ingeschakeld en ook in zijn medisch dossier werden psychische klachten vermeld.
De autoriteiten vonden zijn gezondheidstoestand geen belemmering voor een uitzetting. Een deel van zijn medicijnen was eerder in Marokko voorgeschreven en zou daar opnieuw verkrijgbaar zijn. Volgens de uitspraak van de rechtbank Den Haag gaf die redenering echter geen antwoord op de belangrijkste juridische vraag.
Beschikbaarheid medicijnen is niet voldoende
De beschikbaarheid van medicijnen in Marokko kan meewegen bij de beoordeling of iemand medisch gezien kan worden uitgezet. Ze verklaart niet waarom opsluiting noodzakelijk is en waarom geen minder ingrijpende maatregel kan worden gebruikt.
De rechtbank stelt niet vast dat vreemdelingenbewaring in deze zaak per definitie onmogelijk was. De overheid had vanwege de gemelde psychische problemen wel concreet moeten uitleggen waarom de opsluiting noodzakelijk en evenredig bleef. Die motivering ontbrak. De bewaring was daardoor vanaf het begin, op 3 juli, onrechtmatig. De rechter beval dat de Marokkaan vanaf 10 juli moest worden vrijgelaten.
Voor de acht dagen onrechtmatige bewaring ontvangt de man in totaal 1000 euro. Het bedrag bestaat uit 160 euro voor de dag die hij in een politiecel doorbracht en 120 euro voor elk van de zeven dagen in het detentiecentrum. De Nederlandse staat moet daarnaast 934 euro aan proceskosten betalen.
Op Bladna.nl: Uitzetting mislukt door Marokkaanse ambassade, Zwitserland moet man vrijlaten
De uitspraak betekent niet dat de Marokkaan automatisch in Nederland mag blijven. De rechter vernietigde uitsluitend de vreemdelingenbewaring vanwege de gebrekkige motivering. Het mogelijke vertrek naar Marokko blijft daardoor losstaan van de vrijlating en de toegekende schadevergoeding.