Marokkaan met ingenieursdiploma zwemt grens over, slaapt twee weken later nog op straat

Voor zijn vertrek werkte Mohamed 12 uur per dag en zes dagen per week in een fabriek in Tetouan, voor ongeveer 300 euro per maand. Hij zag niet hoe hij zo een toekomst kon opbouwen, vertelt hij in een dagboek dat El País publiceerde.

Lees ook : Na nachten op straat eindelijk onderdak voor 3-jarige Moundir

Mohamed komt uit Fnideq, recht tegenover Ceuta. Een jaar eerder had hij de oversteek al eens geprobeerd, maar toen werd hij tegengehouden door de Marokkaanse politie. Toen hij op de ochtend van 30 juli hoorde dat mensen zwemmend Ceuta wisten te bereiken, besloot hij het opnieuw te proberen. Om 9 uur was hij aan de andere kant van de grens.

Zijn ouders werkten voor de pandemie zelf in het handelsgebied van Tarajal. Door de sluiting van de grens raakten ze hun werk en inkomsten kwijt. Mohamed zegt dat hij zich nu "de hoop" van zijn familie voelt.

Eenmaal in Ceuta bleek de werkelijkheid heel anders dan hij had gehoopt. De eerste nacht sliep hij in de heuvels, zonder te weten waar hij de volgende dag zou slapen of wat hij zou eten. Omdat hij geen douche had, waste hij zich de dag erna in een beek. Hij dronk ook van het water en kreeg daarna last van zijn maag.

Van ingenieursdiploma naar overleven

Uiteindelijk trok Mohamed naar het bedrijventerrein van Tarajal, waar honderden migranten in en rond voormalige winkelpanden slapen. Sommigen hebben een matras of deken, anderen slapen net als hij rechtstreeks op de grond.

De organisatie Luna Blanca deelt één keer per dag eten uit. Voor veel migranten is dat hun enige maaltijd. Mohamed vertelt dat hij hele dagen bezig is met het zoeken naar eten en vaak moet rondkomen van brood, vleesworst of wat vrijwilligers uitdelen.

Berichten over mogelijke terugkeer naar Marokko maken hem nog ongeruster. Op 11 augustus had hij alleen een kleine portie pasta met tomatensaus gegeten. ’s Avonds dacht hij aan de mogelijkheid dat hij naar Marokko zou worden teruggestuurd en moest hij huilen.

Een dag later maakte hij samen met andere migranten spandoeken. Ze wilden duidelijk maken dat ze een vak hebben, kunnen werken en alleen een kans vragen om dat te doen. Twee weken na zijn vertrek uit Marokko heeft Mohamed nog altijd geen onderdak en weet hij niet wat hem te wachten staat.

Lees ook : 1200 dirham per maand, dan liever zwemmen naar Sebta: waarom ze vertrokken

Wanneer hij afscheid neemt van de journalisten, is hij uitgeput. De jonge afgestudeerde heeft nog maar één verzoek: "Laat me alsjeblieft niet hier achter."