17 januari 2026 - 08:00 - Marokko
In de Marokkaanse provincie Tata hebben de autoriteiten ingegrepen op diverse landbouwpercelen te vernietigen waar watermeloenen werden geteeld. Deze actie vloeit voort uit een strikt verbod op gewassen die een grote hoeveelheid water opeisen, een maatregel die noodzakelijk wordt geacht vanwege de zorgwekkende hydrologische situatie in de regio. Terwijl de handhaving wordt opgevoerd, klinkt de roep om de getroffen boeren te ondersteunen bij de overstap naar alternatieve en duurzamere productiemethoden steeds luider.
De huidige crisis in Tata is het gevolg van meerdere jaren van aanhoudende droogte. Volgens de voorzitter van de provinciale afdeling van het Marokkaans Centrum voor de Mensenrechten is de situatie inmiddels zo ernstig dat het drinkwater in verschillende plaatsen nog maar enkele uren per dag beschikbaar is. Deze ecologische druk heeft direct invloed op de bevolkingscijfers: tussen de laatste twee volkstellingen daalde het aantal inwoners van 124.000 naar 111.000. De trek uit de regio wordt grotendeels toegeschreven aan het droogvallen van de lokale oases.
Lees ook: Wateroorlog om het rode goud in Marokko
Ondanks recente regenval waarschuwen deskundigen voor overmatig optimisme. De coördinator van de Marokkaanse Coalitie voor Klimaat en Duurzame Ontwikkeling benadrukt dat de stuwmeren voor gemiddeld niet meer dan de helft gevuld zijn. Bovendien is 65 procent van het Marokkaanse grondgebied woestijnachtig en afhankelijk van grondwaterreserves die duizenden jaren nodig hebben om aan te vullen. Met een landbouwsector die verantwoordelijk is voor 85 tot 90 procent van het totale waterverbruik, wordt een streng toezicht op het gebruik van deze ondergrondse bronnen als cruciaal gezien.
Lees ook: Boeren in Marokko wachten op groen licht voor watermeloen
Maatschappelijke organisaties steunen het besluit van de prefect om de teelt van watermeloenen stop te zetten om de vitale waterreserves te beschermen. Tegelijkertijd pleiten zij voor technische en financiële bijstand voor de landbouwers. Het doel is om een transitie te realiseren naar gewassen die minder belastend zijn voor het kwetsbare ecosysteem van de oases. Door over te stappen op producten die minder water vereisen, hoopt men de sociale stabiliteit en de toekomst van gezinnen op het platteland te waarborgen.
