Fabrieken in Tanger lopen leeg voor meer winstgevend werk

Het fenomeen staat lokaal bekend als "quinta" of "atacha". Fabrieken schakelen zulke ploegen vooral in wanneer grote buitenlandse bestellingen binnen korte tijd moeten worden afgewerkt, meldt Hespress.

Lees ook : Hoge werkdruk en lage lonen: massaal vertrek uit fabrieken in Noord-Marokko

Voor de fabrieken is het systeem in eerste instantie praktisch. Wanneer een Europese klant plots een grote bestelling plaatst, kan een producent snel extra arbeidskrachten inzetten zonder zijn vaste personeelsbestand permanent uit te breiden. Maar die oplossing begint zich tegen de sector te keren.

Steeds meer werknemers zouden hun gewone baan in de fabriek opgeven om zich bij zulke tijdelijke ploegen aan te sluiten. Volgens de informatie van het blad vinden zij dit werk vrijer en financieel aantrekkelijker dan een regulier contract waarbij ze vaak rond het minimumloon verdienen.

Oplossing van fabrieken wordt nieuw probleem

De textielindustrie in Tanger is sterk afhankelijk van buitenlandse bestellingen. De hoeveelheid werk kan daardoor van de ene periode op de andere flink veranderen.

De voorzitter van de noordelijke afdeling van de Marokkaanse textielfederatie AMITH legt uit dat een fabriek tijdens een drukke periode meerdere productielijnen kan openen, om die later weer te sluiten wanneer de bestellingen terugvallen. Juist bij zo’n plotselinge piek worden de losse arbeidsploegen belangrijk. Zij nemen een afgesproken hoeveelheid productie over en worden doorgaans betaald op basis van het geleverde werk.

Dat kan voor ervaren werknemers aantrekkelijk zijn. Wie sneller of meer produceert, kan meer verdienen en zit minder vast aan de dagelijkse structuur van één fabriek.

Er zit ook een minder zichtbare kant aan het systeem. In sommige gevallen staat niet de fabriek zelf, maar een tussenpersoon tussen het bedrijf en de arbeiders. Die verzamelt een ploeg, spreekt met de fabriek een hoeveelheid werk en een prijs af en betaalt daarna zelf de werknemers.

Volgens Hespress kan de tussenpersoon daarbij een deel van het bedrag voor zichzelf houden. Tegelijk wordt de relatie tussen werknemer en fabriek minder duidelijk, waardoor vragen ontstaan over registratie, sociale bescherming en arbeidsrechten.

Een eigenaar van een textielfabriek in Tanger bevestigt dat het gebruik van deze "atacha"-ploegen wijdverspreid is. Voor ondernemers blijft het een snelle manier om buitenlandse bestellingen op tijd af te krijgen. Maar precies daar zit de paradox. De fabrieken gebruiken het systeem omdat ze personeel tekortkomen, terwijl het hogere verdienpotentieel en de grotere vrijheid van het losse werk juist meer vaste werknemers uit de fabrieken trekt.

Lees ook : Geen Marokkaan meer te vinden voor de oogst: migranten redden landbouw

Wat bedoeld was als oplossing voor het tekort aan arbeidskrachten, dreigt dat tekort in Tanger daardoor verder te vergroten.