Na dood van haar man zegt Marokkaanse wat haar familie niet begrijpt

Haar verhaal maakt deel uit van nieuw onderzoek naar sociale relaties, verbondenheid en eenzaamheid in Marokko. Ongeveer vijftig volwassenen werden uitgebreid geïnterviewd. Een eerdere analyse van hetzelfde onderzoek liet al zien dat Marokkanen zich zelfs tussen familie diep eenzaam kunnen voelen.

Op Bladna.nl : Omringd door familie en toch eenzaam : onderzoekers ontdekken verborgen probleem in Marokko

"Ze wilden me troosten, maar rouw heeft zijn eigen taal", vertelt de weduwe. Het probleem was volgens haar dus niet dat niemand belangstelling toonde. De mensen om haar heen probeerden juist te helpen, maar konden niet volledig aansluiten bij de ervaring van iemand die zijn levenspartner heeft verloren.

Een andere deelnemer aan het onderzoek beschrijft iets vergelijkbaars na het overlijden van haar grootmoeder. Zij vindt het gemakkelijker steun bij vrienden die zelf een dierbare verloren hebben.

Eén telefoontje kan hele dag veranderen

Voor de weduwe blijken uiteindelijk kleine contacten belangrijker dan grote woorden. Een kort telefoongesprek met haar zus of een buurvrouw uitnodigen voor thee kan haar hele dag veranderen.

Eén buurvrouw is zelfs bijna familie geworden. Wanneer de gordijnen ongewoon lang dichtblijven, is zij de eerste die aan de deur komt controleren of alles goed gaat.

Ook koken helpt. Wanneer de vrouw zich slecht voelt, maakt ze gebak. Het bereiden en vervolgens delen van eten geeft haar opnieuw het gevoel voor anderen te kunnen zorgen.

Op Bladna.nl : Bijzondere vriendschap in Brussel : Louise (17) helpt Aïcha (75) uit eenzaamheid

Op andere momenten zoekt de Marokkaanse weduwe juist bewust de stilte. Vroeg in de ochtend zit ze alleen bij haar raam met thee terwijl de zon opkomt. "Ik ben volledig alleen, maar ik voel me volledig in vrede", vertelt ze. Voor haar blijkt alleen zijn dus iets heel anders te kunnen zijn dan eenzaam zijn.