- Sport
Tawfik Bentayeb heeft bij Anderlecht snel zijn draai gevonden. De Marokkaanse spits, die afgelopen zomer naar Brussel verhuisde, stond bij zijn eerste uitgebreide clubinterview op drie doelpunten en één assist in zes competitiewedstrijden. Maar minstens zo belangrijk voor hem zijn de warme ontvangst, zijn vriendschap met Ali Maamar en het vervullen van zijn droom : spelen voor Marokko.
In het op 14 oktober gepubliceerde interview met RSC Anderlecht vertelt Bentayeb hoe bijzonder zijn eerste minuten voor de nationale ploeg waren. "Mijn land vertegenwoordigen was een droom die uitkwam voor mij. Ik was erg blij dat ik mijn eerste minuten kon maken voor de nationale ploeg." Die wens leefde al toen hij als kind in Marokko voetbalde.
Op Bladna.nl : Anderlecht haalt topscorer uit Marokko
Het aantrekken van het nationale shirt raakte niet alleen de aanvaller zelf. Ook zijn familie beleefde een belangrijk moment. "Ik ben erg blij dat ik die droom nu heb kunnen vervullen. Ik voelde enkel trots toen ik het shirt aantrok. Het was een mooi en belangrijk moment voor mij en mijn hele familie."
Bij de Marokkaanse selectie kon Bentayeb terugvallen op een vertrouwd gezicht : zijn Anderlecht-ploeggenoot Ali Maamar. De twee brachten tijdens de interlandperiode vrijwel voortdurend tijd samen door. Samen naar Marokko reizen en hun land vertegenwoordigen maakte de ervaring voor beiden extra bijzonder.
Hun vriendschap begon nog voordat Bentayeb zich in Brussel had gevestigd. Maamar nam zelf contact op toen hij over de komst van de spits hoorde. "Ali was de eerste die me hier met open armen ontving. Toen hij hoorde dat ik, een speler uit Marokko, naar RSCA zou komen, heeft hij me meteen een bericht gestuurd op Instagram om me te verwelkomen. Ik kende hem op dat moment nog niet, maar sindsdien ontstond er een connectie tussen ons."
Inmiddels praten en lachen ze veel en zoeken ze elkaar ook buiten het veld op. Die band hielp Bentayeb om zich aan zijn nieuwe omgeving aan te passen. Hij benadrukt daarnaast dat de hele spelersgroep en de staf hem hartelijk ontvingen. Vanaf zijn eerste dag voelde hij zich daardoor thuis.
Buiten het voetbal ontdekt Bentayeb het leven in het centrum van Brussel. De drukte is een verandering : hij staat geregeld in de file en merkt dat de stad voortdurend in beweging is. Toch bevalt zijn nieuwe woonplaats hem. De ontmoetingen met Anderlecht-supporters dragen daar ook aan bij.
Na trainingen en wedstrijden zoekt hij juist de stilte van zijn woning op. "Dan speel ik op de PlayStation. Die rust heb ik echt nodig, dat is het belangrijkste voor mij." Bentayeb woont alleen, al komt zijn oudere broer af en toe langs.
Zijn familie woont in Marokko. De afstand overbrugt hij met dagelijks telefonisch contact en videogesprekken. Dat vaste contact betekent veel voor hem, terwijl hij in België een nieuw bestaan opbouwt.
Ook binnen het elftal voelt Bentayeb zich op zijn gemak. De drie doelpunten en de assist uit zijn eerste zes competitiewedstrijden schrijft hij mede toe aan de samenwerking met zijn ploeggenoten. Hun aanvoer helpt hem om op de juiste plekken voor het doel te verschijnen.
"Ik herken mezelf in het spel en kan de dingen doen die ik graag doe. Je komt dan voor doel, er komen voorzetten en ploegmaats geven me de passes waardoor ik in posities terechtkom waarin ik gevaar kan creëeren." Voor de spits bevestigt dat goede gevoel dat hij zijn plaats in de ploeg begint te vinden.
In het interview blikte hij ook vooruit op het Europese uitduel met Dinamo Zagreb. Na de thuisnederlaag tegen Lyon vond hij het belangrijk dat Anderlecht punten zou pakken. Tegelijk wilde hij geen vast einddoel voor de Europese campagne formuleren : de ploeg moest het wedstrijd voor wedstrijd bekijken.
Op Bladna.nl : Anderlecht-revelatie Ali Maamar : « België is mijn mama, Marokko mijn hart »
Ook voor zichzelf legt Bentayeb geen Europees doelpuntenaantal vast. Het besef dat hij nu wedstrijden speelt die hij vroeger op televisie bekeek, staat voorop. "Vandaag heb ik, samen met mijn ploeggenoten, het geluk om dit soort wedstrijden te mogen spelen. Ik ga dus vooral het spelplezier behouden die ik al meedraag sinds ik begon met voetballen en dan zien we wel hoe het verloopt voor ons."
